هنگامى كه معاويه « 1 » درسال 41 هجرى به خلافت رسيد جهت دفاع از سواحل همّت گماشت . ظاهراً طرابلس درآغاز خلافت معاويه ، عليه اوشوريد و بعضى از روميان ساكن آنجا ، فرمانرواى شهر را كشته و برخى از كشتىهاى متعلّق به ناوگان اعراب را كه در بندر طرابلس لنگر انداخته بودند به آتش كشيدند . « 2 » امّا معاويه توانست به اين حركت و شورش پايان دهد و شايد اين يكى از علّت‌هايى بود كه معاويه را بر آن داشت كه در سال « 3 » 42 هجرى ، گروهى از ايرانيان و « اساوره » « 4 » را به سواحل اردن و شام و از ميان آنها طرابلس منتقل كند . « 5 » به گفته يعقوبى : اهل حبيل ، صيدا و بيروت ، گروهى از ايرانيان بودند كه معاويه « 6 » آنها را به آنجا منتقل كرد و در پى هجوم دريايى كه بيزانس‌ها در سال 49 هجرى « 7 » به سواحل شام انجام دادند ، معاويه دستور داد گروهى از قبايل « زطّ » « 8 » بصره و مردم « سيابجه » « 9 » در سال 49 يا 50 هجرى به سواحل منتقل شوند . « 10 »

--> ( 1 ) - عبدالعزيز سالم ، تاريخ الدولة العربيه ، ص 607 و صفحات بعد . ( 2 ) - جرجى ينى ، تاريخ سوديا ، بيروت 1881 ، ص 378 . ( 3 ) - بلاذرى ، ج 1 ، ص 139 . ( 4 ) - گروهى از نژاد سرمايه‌داران بزرگ زمان ساسانى بوده‌اند كه در يمن ، بحرين و بصره زندگى مىكردند . ( مترجم ) . ( 5 ) - يعقوبى مىگويد : اهالى شهر طرابلس گروهى از ايرانيان بودند كه معاويه پسر ابوسفيان آنان را به آنجا منتقل كرد . ( يعقوبى ، كتاب البلدان ، ليدن 1891 ، ص 337 . ) ( 6 ) - همان مدرك ، ص 327 . ( 7 ) - بلاذرى ، ص 140 . ( 8 ) - گروهى ازمردم بصره كه از ريشه هندى بودند . مترجم ( 9 ) - اين گروه قبل از اسلام درسواحل خليج مىزيستند و از ريشه اهل جزيرهء « سوماترا » بودند كه در سال 638 ميلادى اسلام آوردند و به خدمت لشكريان اسلام درآمدند . ( مترجم ) ( 10 ) - بلاذرى ، ص 192 .